جلسه دفاع با موضوع مالک نخستین در حقوق نشانه های جغرافیایی برگزار شد

جلسه دفاع با موضوع مالک نخستین در حقوق نشانه های جغرافیایی توسط زهره بهاءلو دانشجوی رشته حقوق ثبت اسناد و املاک و با 
حضور اساتید از جمله دکتر شبیری،دکتر دلشاد و دکتر حبیبی مجنده برگزار شد و پایان نامه مورد ارزیابی قرار گرفت.

 

چکیده پایان نامه به شرح ذیل می باشد:

در طی سالیان اخیر حقوق نشانه های جغرافیایی اشخاص حقیقی و حقوقی به عرصه تجارت وارد شده است و منافع زیادی را به این اشخاص رسانده است، این در حالی است که نشانه های جغرافیایی برگرفته از دانش سنتی جوامع بومی و محلی می باشد، در این پژوهش سعی شده به این پرداخته شود که آیا اشخاصی که از منافع این حقوق استفاده می کنند مالکان حقیقی این حقوق یعنی اجتماعات بومی و محلی که در مکان خاص به کار تولید و فرآوری محصول مشغول هستند ،می باشند.در نظام حقوقی ایران ، نشانه های جغرافیایی در پرتو قانون حمایت از نشانه های جغرافیایی مصوب 1383 و کنوانسیون ها و موافقتنامه های بین المللی همچون کنوانسیون پاریس، موافقتنامه های مادرید و لیسبون و تریپس حمایت به عمل می آید. لیکن در این قوانین هر کدام خلاء ها و نارسایی هایی بوده، از جمله؛ عدم ایجاد حق انحصاری برای مالک، حتی در صورت ثبت این حقوق و مبهم بودن مالکیت نشانه ها و فقدان قابلیت حمایت از دانش سنتی می باشد.

با مطالعه و تحلیل و بررسی قوانین داخلی برخی کشور ها به راهکارهای عملی برای تعیین مالک واقعی و نخستین کالاها و محصولات دربردارنده نشانه جغرافیایی می رسیم، که کشور ایران نیز همانند فرانسه و آلمان می تواند با اصلاح قانون نشانه های جغرافیایی و تعیین مکانیزمی خاص نشانه ها و اسامی مبداء را توسط مقام صلاحیتدار شناسایی  و در نهایت در چارچوب کنوانسیون پاریس یا موافقتنامه های بین المللی مورد ثبت قرار دهد. در این صورت مشکل مبهم بودن مالکیت این حقوق و عدم حمایت از دانش جوامع بومی تا حدودی حل می شود و از تبدیل این نشانه ها که منافع اقتصادی و فرهنگی بیشماری برای کشور دارد به نشانه عام یا در معرض جعل و سوءاستفاده قرار گرفتن جلوگیری به عمل می آید.